- 4 hours ago
ดูละคร ย้อนหลัง ดูละครไทย
Category
😹
FunTranscript
00:01รายการต่อปีนี้เป็นรายการทั่
00:03วไป
00:03สามารถรับชมได้ทุกว่าย
00:18ไม่น่าเป็นหล่องเชื่อมาเลยจริ
00:20งๆ
00:22พี่การ อย่าโทษตัวเองนะคะพี่การ
00:25เขาเป็นผู้ชายที่พี่การรัก
00:28แล้วเค้าก็เข้ามาในช่วงเวลา
00:29ที่พี่การอ่อนไง
00:31ถ้าเป็นข Kung ش pasted
00:33คว blewu คงเป็นไม่ต่างจากพี่การ
00:34ร้inis
00:58ควัน ขอตัวไปสู่รากาศข้างน
01:00อกก่อนนะคะ
01:06รู้ใช่ไหมจ๊ะ ว่าต้องทำยังไ
01:08ง
01:20นี่ คุณ
01:22คุณไม่อยากรู้เหรอ ว่าที่ผมมาถ
01:24ึงที่เนี่ย
01:26ผมมีเรื่องอะไรจะคุยกับคุณ
01:28มีอะไรก็ว่ามา
01:31คุณคิดยังไงกับผู้ชายที่
01:33ชื่อเป perpendicular
01:35แน่จะอยากรู้ไปทำไมอ่ะ
01:37ผมจะได้รู้ไง ว่าผมกลับไปทุ่
01:39งกับบาลครั้งนี้
01:41ผมจะแหงกับไปหรือเปล่า
01:46ว่าไง คุณคิดยังไงกับเข
01:48า
01:52พี่เป Active เขาเป็นผู้ชายที่ดี
01:54เขาน่ารักเราก็เป็นสุภาพบุห
01:56ลุด ฉันชอบเขา
02:04แต่ฉันชอบเขาแบบพี่ชาย มัน
02:07คนละแบบที่ฉันรู้สึกกับน
02:09าย
02:12รู้สึกกับผม รู้สึกแบบนายเห
02:15รอ
02:16เค้า sie lol
02:18ฉันชอบนาย
02:21แต่นายคือบอกว่าฉันไม่ใช่ส
02:22เปริสของนาย
02:24แล้วนายการลำคารฉันด้วย
02:27คุณ Rowan
02:28ผมขอโทษ ที่ผมพูดไปวันนั้น
02:30ผมอ้ายพี่ケทกับนักเข็ม
02:33ที่ผมพูดแก่เกินคุณ
02:35คุณคลายจะไปคิดหรอวะ คุณจะ
02:37เข้ามาได้ยิน
02:43ถึงคุณไม่ใช่สเปริส์ของผม
02:45แต่คุณก็คือคนที่ใช่
02:47ผมไม่เคยรำคาเลยนะ
02:49ที่ผมได้อยู่ใกล้คุณ
02:51แถมผมมีความสุขมากด้วย
02:57ผมขอพูดตรงๆนะ
02:59เป็นแฟนกันไหม
03:03นายแน่ใจแล้วใช่ไหม
03:04แน่ใจสิคุณ
03:06ถ้าผมไม่แน่ใจผมไม่มาถึงที่
03:07นี่หรอก
03:14เงินก็ตกลง
03:20ตกลง
03:20ตกลง
03:22ตกลงอะไรคุณ
03:23ตกลง
03:24ตกลงไม่แฟกับผม
03:27ตกลงมันไฟกับนาย
03:28i think
03:30i think
03:31i think
03:33i think
03:35i think
03:40i think
03:43i think
03:45i think
03:45i think
03:47i think
03:48ครับ
03:52variance
03:53เพราะ plungร
03:56ก็เลยมันบอกข่าวดีกับทุก
03:58คน
03:58เราแม่นายอังเพรริเ� deixaยอมรั
04:00บจองลูกเขยได้หร prediction
04:02มันนะจีครับ
04:03ขนาดน้องสาวผมเนี่ย
04:05เป็นหลานสาวรู้กว้างขวากของ
04:06ทุ่งกับบรม
04:08แม่นายอังเพริ انยังไม่ปlicherฟ
04:09้มเลย
04:09แล้วเด็กกำพันไม่มีสมปัต
04:11ิเคริ Amelia
04:13แม่นายอังเพริจะปdramatic
04:15ผมเย widespread
04:15ทวัน would've saved her пап
04:26ทิงบอกว่าทิงจะสู้
04:28เมื่อทิงเจอคนที่ใช่แล้ว
04:29ทิงจะทำทุกอย่างเพื่อรักษาข
04:31ёะไว้
04:32ทิงจะสู้เพื่อความรักของทิง
04:34อื้น
04:37ใช่ให้ทิงพูดถูก
04:43เราต้องสู้เพื่อความรักของเรา
04:45รักดีๆอาจมีอยู่มากมี
04:47แต่รักเธอจนตายมีแค่เร Märkkun
04:50dép
04:50อ้ hum...?
04:52อ้าว อ้าว อ้าว อ้าว..
05:03น่า จะไปไหน
05:10นางเขาหาไปนานมากเลยอ่ะ เราเข้าไป
05:19ดูน้ำหนึ่งไหม
05:49มา สรุปจะไปไหนเนี่ย
05:51ข้าจะไปตามหาล servant men 那ja ที่พยายา
05:53ไป พยายา
05:55ไป
06:02เฉิดไม้าออกครับ
06:04ล้าออกเลยหรอครับ
06:06ครับ
06:08ผมวางแผนได้ว่า
06:10หลังจากผมแต่งงานกันแล้ว
06:11เราจะเปิดร้านไข่กาลหรASE
06:13ชื่อร้าน เค้าหร Savage
06:16เข้าได้เขาเข็นครับ
06:20นัด ฉันว่าใจเย็นๆก่อนดี
06:22ไม้
06:23อย่าเพิ่งคิดไป لوVideo OH ๆ มาพี่คุ
06:26ยทำความรู้จักกันไปก่อน
06:27อีกอาจจะหาว่าค่าบ้า แต่
06:30ค่าไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่
06:31อน
06:33แต่ฉันเป็นห่วงงาน
06:35ขอบใจมาก groteราณรัก
06:37แต่ไม่ต้องเป็นห่วงค่า ค่า
06:39ดูแลตัวเองได้
06:41ฝากลาพี่บุนหลอยกับพี่บุน
06:43มากให้ด้วยแล้วกัน
06:54คนไปแบบน т Jess
06:54ทางงานเอางยี
06:55ให้พี่กุ este ไปกับน้าด้วยแล้ว
06:56กัน
06:57อยู่ที่นี้พี่xus ก็ไม่ได้ทำอะไรอยู่แล
06:58้ว
06:59ตกลงมั้ยพี่frames
07:00caracterน suffered
07:02ไม่อยากไป
07:04เดี๋ยวฉันออกเงินให้เอง
07:06เถอะ
07:06ฉันไป社ย solidarity
07:07กับกับมาคยec
07:07เธบน은
07:10ฉันไปด้วย
07:12embodied
07:13น้าไปซู้พักความรัก loop
07:14ผมนะ
07:15ฉันก็ต้องไปซู้
07:17เพื่อรักษาผัวของฉันเหมือน
07:18กัน
07:19ขึ้นถอยให้พี่ไปคนเดียว
07:20แล้วพี่ไปติดเสาเหนือขึ้นมา
07:22ฉันฉันทำยังไง
07:23คุณดี จะไปทำไมคะ อยู่บ้านนี้แหล
07:25ะ
07:27แต่ เก็บกระเป๋า
07:28ตอบแป๊บนะนะ
07:33เดี๋ยวว่าค่า เอาของไปเก็บพ
07:36ี่รวดกันนะ
07:48ทุกคนต่างสู้เพื่อความรัก
07:51เห็นที่
07:53ผมต้องสู้เพื่อความรักของตัว
07:55เองบ้างแล้ว
08:08แสบ
08:23คุณเป็นอะไร
08:24ถ้าไม่ได้เป็นไร
08:30อยากโก้ของผมเลย
08:35ถึงเราจะรู้จักกันไม่นาน
08:38แต่เราก็รู้จักกันมากพอ
08:42แค่ผมมองตาคุณ
08:45ผมก็รู้แล้วว่าคุณคิดอะไรอยู่
08:50เกี่ยวกับแม่ผมใช่ไหม
08:55เรื่องทิ้งกับคุณขวัน
09:04มันช่วยเตือนสติฉัน
09:07ว่าแม่คุณคิดยังไงกับ
09:08ฉัน
09:11ชีวิตคุณเรามันสั้น
09:13ฉันอยากมีความสูงกับชีวิ
09:15ต
09:16และฉันก็ไม่อยากอยู่ในครอบกั
09:17น
09:17ที่มีปัญหาแม่ผัวรูσภั
09:19ย
09:20มันไม่น่าสนุงเมื่อนไหน Someone
09:21อยากเพิ่งคิดมากสิ вони
09:24ฉันไม่ให้คิดได้ยังไง
09:26คุณก็รู้จักแม่คุณดี
09:28เพราะผมรู้จักนะสิ
09:29ผมถึงมั่นใจ
09:32คุณรองคิดดูนะ
09:34คุณแม่ตั้งใจส่งผม
09:36ผมว่าเป็นแนมเผอที่ทุ่งกระ
09:37บือบาล
09:39เพราะอยากให้ผมเจอควัยเยอะเยอะ
09:42ผมจะได้กรัวจนเลิกเป็นแนมเผ
09:43อ
09:47คุณคิดว่า
09:49ถ้าคุณแม่ผมไม่ชอบคุณออก
09:51สะมาก ๆ
09:53คุณแม่เขาจะยอมปล่อยให้คุ
09:55ณเป็นภรยาผมแบบนี้เหรอ
10:08คุณไม่ต้องคิดสู้อะไรเลย
10:11ขอแค่คุณเป็นตัวของตัวเ
10:13อง
10:14เป็นแสบที่น่ารัก
10:16และหวังนีกับทุกคนที่ความ
10:18จริงใจไปแบบนี้
10:21สักวันนึง
10:23คุณแม่ผมจะรักคุณ
10:25เหมือนที่ผมรัก
10:36ไม่เห็นเป็นแบบนี้
10:40เพราะอะไร
10:43ทั้งที่ความจริงทุกอย่างก็
10:46เหมือนเดิม
10:49อะไรที่เพิ่มเข้ามาในหัวใจ
10:53แต่ฉันรู้อยู่ลึก ๆ
10:56ว่ามันต้องมีความมา
11:06คุณแพวครับ
11:07มีคนมาขอพาร์ภอมครับ
11:09ใครอ่ะ
11:13คุณแม่
11:19คุณแม่มาที่นี้ทำไมไม่บอกแพล
11:21ก่อนค่ะ
11:22ฉันนำรับแกกลับบ้าน
11:24ทำไมชับที่ compassion
11:25ain
11:26ถ้าแกอย่างอยู่ที่นิต่อไปใน
11:28ปัญหานี่แน่นอน
11:29กลับบ้านhost ผมกลับแม่เดี๋ย
11:31วนี้
11:31คุณแม่จะเย็น ๆ elloying
11:34เทวตแล้วนะคะ
11:35แผวไม่ใช่เด็ก ๆ แล้ว
11:37นี่ต proceedแล้ว
11:39ถ้าโตแล้ว ก็ต้องคิดได้สิ
11:40ว่าอะไรกวนทำไม่กวน
11:41คุณแม่อย่างมาทำตัวแบบนี้ท
11:44ี่นี่ได้ไหมคะ
11:45ที่นี่มันบ้างของคุณพีรเตอ
11:47ร์ คุณแม่ให้เกรดเขาหาบ้าง
11:48สิคะ
11:48ฆ่าละ模จลังมัน allezเหรอ
11:50ฉันไม่ให้เกรดเหรอ
12:05แกคิดดูสิ ขนาดเฮียงเป็น
12:07ผู้มีอิทธิพรมากมายขนาดไ
12:08หน
12:08ยังถูกค่าตายอย่างหน้าทุเร
12:10ธในครู
12:11แล้วเราเป็นผู้หญิงตัวคนเดีย
12:13ว
12:13ถ้าเกิดแก่หมดผลประโยชน์
12:15กับมันเมื่อไหร่
12:16สภาพแก่จะเป็นยังไง
12:18ขอแค่คุณแม่ไม่สร้างปัญ
12:19หาให้แพว
12:20แพวใช่ว่าแพวเอาตัวรอดได
12:22้ค่ะ
12:25คุณพีเตอร์
12:49คุณแม่คุณไม่พอใจอะไรผม
12:51อ๋อ ไม่มีอะไรเหรอค่ะ
12:55คือคุณแม่ท่านเป็นคนหัวโ
12:57บราณนะคะ
12:58ท่านไม่อยากให้ฉันอยู่บ้านเดีย
13:00วกับคุณ
13:01ทางทางที่เรายังไม่ได้เป็นอะไรกั
13:03น
13:07แล้วความสบายใจของคุณแม่ข
13:08องฉัน
13:11เราแต่งงานกันนะคะ
13:13หรือว่ามั่นก่อนก็ได้ค่ะ
13:15คุณแม่ท่านจะได้เห็นว่าคุ
13:17ณจริงใจกับฉัน
13:22คุณก็รู้อยู่ผมไม่มีใจคิดเร
13:25ื่องนั้น
13:25ผมมีงานสำคัญที่ต้องทำ
13:29ฉันรู้ค่ะ
13:31แล้วคุณจะเริ่มลงมือทำเมื่อ
13:33ไหร่ค่ะ
13:35อีกไม่นาน
13:37อย่างทิ้งนี้นะไปเป็นวิทยากร
13:53แล้วถ้าคนฟังเขาตั้งคำถามบ
13:55่อย
13:55ทิ้งจะมุ่งหูเขาไหม
13:57ขวันแซลเล่นหน้า
14:00ขวันรู้ว่าทิ้งมือคนเก่ง
14:01ถ้าไม่เก่ง ทิ้งทำให้ขวันร
14:03ักไม่ได้หรอก
14:07ค่ะ คิดถึงเหมือนกันนะ
14:14คุณมา
14:14คุยกับใคร
14:18ลูกค้าค่ะ
14:20วันนี้พี่การลาค่ะคุณแม่
14:22เห็นว่าแพ้ท้องหนักลูกไม่
14:24มีขึ้นเลย
14:25แล้วนี่การประชุมเป็นอย่างไรบ
14:27้างคะ
14:28ตั้งแต่คุณแม่กลับมา คุณแ
14:29ม่กับผิดชมตลอด คงเหนื่อย
14:31แยะ
14:33ควันกำลังคุณเงิบใครอยู่ใช
14:35่ไหม
14:36ทำไมคุณแม่ถามแบบนั้นล่ะคะ
14:38เพราะ signaling wave ลูกชะมันไม่เหมือน
14:41้ headerการ Piece ที่คุยกับลูกค้าอย
14:42่างไร
14:44เขาเป็นใครฎะทิกรuz หรือเปล
14:46่า
14:46ไม่ใช่ค่ะ
14:47ไม่ใช่แล้วใคร
14:51แม่ถามว่าใคร
14:54คุณพริง pak รู้เรื่องหรือยัง
14:58เรื่องอะไร
14:59ขนาพวกประหาราออก
15:00ขนาพวกประหาราออก
15:03ผู้เขา � Higher world vulnerabilities
15:04กันเกือบหมด
15:06ตอนนี้บรางงานต่างๆที่ต้องได้
15:08รับความเห็นชอบ
15:09ก็เลยต้องหยุดใชนัก
15:10มerton ตายไปกันหมดแล้ว
15:12เกิดอะไรขึ้นคะคุณพ่อ
15:14ทำไมพวกเขาหùngทํากับพวกเราบาคน
15:15ี้
15:16พ่อได้ยินมาว่า
15:17พวกเขาต์ถูกซื้อตัว
15:19ซื้อตัว
15:20ใคร ใครมันกล้ามาแย่งตัวคน
15:23ของฉันไป
15:25สวัสดีครับ คุณพิงค
15:38พี่แพว ปิเตอร์
15:41ควันรู้จักด้วยเหรอ
15:42ค่ะ พี่จอร์มิ่งรู้จักดี
15:49อิสรรกิดcesso
15:49สวัสดีครับ คุณปล้า คุณล
15:51ง
15:52นี่คุณ พีเตอร์ค่ะ
15:55พีเตอร์
15:56พีเตอร์
16:00นักธุรฐกิจจะประสร้างหาร่
16:01งสีที่ทุงกระเบาะบาล
16:03ใช่ ชื่อ พีเตอร์
16:05แม่ให้คนสื่อประวัติมาละ ót
16:06เป็นนักธุรฐกิจรูціนใหม่
16:08เห็นว่าทำธุรฐกิจหลายอย่าง
16:10แล้วเกี่ยวกับธุรกิจสีเท่า
16:11ด้วย
16:13อ๋อ
16:14คุณนี่เอง
16:16ที่ว่าจะไปสร้างโรงสีข้าว
16:17ที่ทุ่งตระบือบาน
16:19คุณมาทำอะไรที่นี่
16:25คุณพีเตอร์มาเครียร์ปัญห
16:26า
16:26ให้ว่าที่ผู้บริหารของบริษ
16:28ัทเขานะคะ
16:30เพื่อบางคนยังติดสัญญา
16:32และต้องจ่ายเงินชดเชย
16:35คุณนี่เอง
16:36กว้านซื้อคนของเราไป
16:38ผมไม่ได้แค่มาซื้อคนของพวกคุ
16:40ณ
16:40แต่ผมจะมาซื้อบริษัทศิรพง
16:42ของพวกคุณด้วย
16:48นี่ค่ะคุณป่า
16:50ข้อเสนอจากทางคุณพีเตอร์
16:57ฉันไม่ขาย
16:59ออกไปจากบริษัทของฉัน
17:01แล้วอย่ากกลับมาเหยียบที่นี่
17:03อีก
17:21ใครอนุญาที่เข้ามาในห้องของฉ
17:23ัน
17:23ขวัน
17:24โทรแจ้นตำรวจมารากคอพวกมา
17:26ออกไป
17:26น่าใจเหรอครับว่าอยากให้เป็
17:28นข่าวเพิ่ม
17:29ผมว่าข่าวผู้อีหารออกทางที
17:31ม
17:32แค่นี้ซิรพงก็ดูไม่ดีแล้
17:33วนะครับ
17:35เอ็บ...คุณ
17:37เรารองฟังข้อเสนอเข้าหน่อยละ
17:39กัน
17:40คุณต้องการอะไร
17:42ผมต้องการทำธุรกิจด้านนี้
17:44แต่ผมไม่อยากเริ่มต้นนับหนึ่ง
17:46ใหม่
17:46ก็เลยอยากได้ซิรพงของพวกคุณ
17:49ถ้าพวกคุณยอมขายบริษัทซ
17:50ิรพงให้ผม
17:51ยังน้อยพวกคุณก็จะได้เงินก
17:52้อนไปใช้
17:53แต่ถ้าพวกคุณยังดือ แล้วไม
17:55่ขายให้ผม
17:57บริษัทศีรรภ过งก็จะค่อยๆ
17:59พังลงไปเรื่อยๆ
18:00แล้วพวกคุณก็จะไม่เหลือนอะไรเลยส
18:02ักอย่าง
18:03แค่ซื้อตัวคนของฉันไปได้
18:05มันไม่ถามให้ศีรรภงพังลง
18:07ได้หรอกนะ
18:08ใช่ครับ
18:09ผมรู้
18:10ผมแค่คิดว่าศีรรภ losupt rab Ka
18:11o
18:11ล้างจากวันที่คุณไม่อยู่แล้ว
18:13ต้องหัก
18:14นี่นาย มันแช่งคุณแม่ฉัน
18:16ทำไม
18:16ผมไม่ได้แช่ง
18:18ผมแค่มองคอมเป็นจริงครับ
18:20คุณแพลวบอกผมว่าอาการของคุ
18:22ณพิงค์ไม่ปกติ
18:23มีก้อนเนื้ออยู่ในสมอง
18:25จะอยู่ได้อีกนานแค่ไหนก็ไม่ร
18:27ู้
18:27แล้วหากวันนึงคุณไม่อยู่แล้ว
18:30ใครจะแข็งแกล่งพอมารับไม้
18:32ต่อจากคุณพิงค์
18:35สามีคนที่คุณพิงค์ไม่เคยไว
18:37้ใจ
18:38หรือลูกชายที่เป็นแบม �อ
18:41ส่วนน้องค่วัน
18:43เดี๋ยวก็คลทรต้องแต่งงานไปอย
18:44ู่ sociaisกระบือบานกับนากาธิงไอ
18:46คตล
18:51*** นี่คตsectไปยังไม่รู้หรือค Mul
18:54ว่าน้องค่วันกับนากาธิงเป
18:55็นแฟนกัน
19:01จริงๆ เราก็ว่า
19:05ความห่วงยายที่น้องควันนี้ให
19:07้แนกติง
19:08วันแขนชกหมวยที่ทุ่งกระเบื
19:09้อบานแล้ว
19:11มันสงสัยนะคะ
19:13คุณแม้คะ คือควัน
19:15ยังไม่ต้องพูดอะไรทางนั้น
19:18ออกไปจากห้องของฉันได้แล้ว
19:20แล้วก็จำกันเอาไว้
19:21ฉันจะอยู่หรือฉันจะตาย
19:23สีหลาพงก็จะไม่มี благодарดตกไปอย
19:25ู่
19:25ในมือของคนอย่างนาย
19:27อย่าเพิ่งรีบตัดสินใจนะคร
19:28ับ
19:29ค่อย ค่อยคิดดูก่อน ผมไม่รีบ
19:31บริน คุณโนกเลยนะ
19:57ฉันไม่เป็นไร
19:58นี่มัน...นี่มันเกิดเรื่องอะไร
20:01ทำไมที่จะต้องมาเจอเรื่องบ้าบ้า
20:03แบบนี้ด้วย
20:06คุณนั่งพักก่อน
20:11เดี๋ยวผมมานะ
20:16คุณพ่อจะไปไหนคะ
20:20อยู่ขอดมานะคะคุณหน้า
20:35ลุงขอคุยด้วยนะ
20:39เดี๋ยวแพลตามไปนะคะ
20:48คุณลุงมีธุร้าอะไรกับแพล
20:49ละคะ
20:50คลอบโครวลุงไปทำอะไรให้หนู
20:52ลุงถึงใจล้ายกับพวกเราแบบ
20:53นี้
20:54มันเป็นเรื่องธุรกิจนะคะ
20:56ธุรกิจที่อยู่เนื้อสิรธร
20:58รม
20:58มันจะทำให้หนูมีความสุกชิง
21:00อย่ะ
21:01นั่นสิคะ
21:02ทำลายพี่แพลถึงไม่เห็นแก่ค
21:03วามสא�MPANHNG
21:04ที่พวกเรามีให้กับพี่แพลกับ
21:05คุณแม่พี่แพลมาตลอดบ้างคะ
21:08ความสא�MPANHที่ดี
21:09คุณน้องขวันคงยังไม่รู้ส
21:13ินะคะ
21:14ว่าคุณแม่ของน้องขวัน
21:16เคยทำอะไร liegtกับพี่
21:18กับคุณแม่พี่ไว้บ้าง
21:24ตั้งแต่เด็ก
21:25พี่ต้องทนเห็นคุณป่าพิง
21:27ตวดขี่คมเห็นคุณแม่พี่มาโ
21:28ดยตลอด
21:30แล้วคุณแม่พี่ก็ต้องยอม
21:32เพราะอะไรนะหรอ
21:35เพราะเรามันไม่เหลืออะไรแล้วไง
21:39แล้วไอ้ที่คุณป่าอยากได้พี่
21:40เป็นรู้สภัย
21:42ไม่ใช่เพราะท่านชื่นชมอะไรในต
21:44ัวพี่หรอก
21:47แต่เพราะว่าไม่มีใคร ยอมทั
21:48นได้ เหมือนทีพี่ยอม
21:51แพรว หนูคิดเป Schutz ลonnen, Mr....
21:54ไม่ได้คิดไปเองค่ะ
21:56คุณลูงกับน้องขวน ก็ถูก
21:58คนประเภตการ bile อำนาจ
22:00อย่างคุณประพิงก์บงการ ชีว
22:02ิตอยู่เหมือนกัน ไม่ใช่หรอกคะ
22:06มันถึงเวลาแล้วหล represent
22:08มันถึงเวลาที่คุณฝาต้องร
22:10ู้
22:11ว่ารถชาติของการถูกกดให้
22:13จมลงดิน
22:15มันเป็นยังไง
22:47มันคิดว่าตัวเองเป็นใครจะ
22:48กล้ามาทำกับชิ้นแบบนี้
23:00คุณพริง
23:01คุณหน้า
23:10คุณแม่ค่ะ
23:12คุณแม่อดพนไว้นะคะ
23:14คุณแม่อย่าพูดเป็นอะไรนะคะ
23:43คุณ
23:44แฟบ
23:45คุณ
23:46ไปไหนมา
23:48ผมไม่ประชมในเมืองมา
23:49แต่ตอนนี้อยู่ข้าวมากเลย
23:51ขอไปกินข้าวที่บ้านคุณได้
23:53ไหม
23:53ได้สิ
23:57ว่างไอขวัน
24:04คุณแม่ล้ม
24:06เกิดอะไรขึ้น
24:08แล้วตอนนี้คุณแม่เป็นยังไ
24:09งบ้าง
24:10แล้วทำไมคุณแม่ถึงร้ม
24:14ปีเตอร์เข้าไปขอซื้อบริษ
24:15ัท
24:18โอเค โอเค ขวัน
24:19ยังไม่ต้องเล่าอะไรตอนนี้
24:22ไปดูแลคุณแม่ก่อนนะ
24:24เดี๋ยวพี่จะรีบตามไป
24:29คุณ
24:30เดี๋ยวผมรีบกับไปเก็บของก่
24:31อนนะ
24:32ต้องรีบเข้ากรุงเทพไปหาคุณ
24:33แม่
24:37ฉันไปด้วย
24:40เอ้ย
24:41อย่างไรก็ถ่ายลูกมาให้พ่อแม
24:43่ดูบ้างนะลูกเพช
24:45แค่นี้ก่อนนะลูกนะ
24:49พ่อ แม่
24:51ไง
24:54ฉันมาเก็บเซอร์พ่า
24:56จะเข้ากรุงเทพกับคุณจอม
24:57แม่เขารมหัวฝาดพื้น
24:58ตอนนี้ยังไม่ได้สติเลย
25:01ลมหัวฝาดพื้น
25:03มันเกิดอะไรขึ้น
25:04เห็นว่าเขียนเรื่องปีเตอร์
25:06ปีเตอร์
25:06ปีเตอร์ไหน
25:08ก็ปีเตอร์คนดีสีสังคม
25:13ปีเตอร์
25:22เฮ้ย
25:26ตัดสินเขาเร็วไปหรือเปล่า
25:28แม่
25:29แม่ก็ไม่รู้เรื่องอะไร
25:31ตอนที่ทิ้งแข่งมวยนะ
25:32เขากลงทิ้งจนทิ้งแพ้
25:34คุณจอมเขาเห็นกับปา
25:36แต่ไม่มีหลักฐานมายืนยัน
25:38เฮ้ย...พูดแล้วของขึ้น
25:44พ่อ
25:46คุณแม่หละครับ
25:48คุณแม่ไปยังไงบ้าง
25:51คุณแม่ยังไม่รู้สึกตัวเลย
25:53ตกลงคุณแม่เป็นอะไรครับ
25:55มันเกี่ยวกับ
25:56ก้อนเนื้อนิสหมอกคุณแม่หร
25:57ือเปล่า
25:59คุณหมอบอกว่า
26:00ครับ คุณแม่เครียดจักษ์ จ
26:02นความดันขึ้นสูง ทำให้เธอล
26:04้มหัวฝาดพื้น
26:06แต่ไม่รู้ว่าจะเกี่ยวกับก้อนเ
26:07นื้อในสมองหรือเปล่า ยัง
26:09ไงต้องตรวนละเอียดอีกที
26:13คุณแม่
26:18แล้ว เรื่องนายปีเตอร์นี้มันย
26:21ังไงครับ ทำไมเขาถึงมาขอซื้
26:23อศิราบผม
26:23มีปีเตอร์
26:54คุณแม่
26:58คุณแม่ก็ไม่เป็นอะไรนะ
27:08ถึงกับลมเข้าลงพยาบาลเลย
27:09เหรอ
27:10ใช่ฮ่า แต่ตอนนี้ยังไม่เป็นข
27:12่าว คนของฉันในสิรองคล์ส่
27:14งข่าวมาเผ่อค่ะ
27:16ดิ จัยก่อนไปซะได้ยิงดิ
27:25แล้วทsınว่าอยากได้เงินส่งไว
27:27้ใช้นี้ให้ลูกที่มึงเทพนะ ยั
27:29งอยากได้อยู่ไหม
27:31ค่าจะได้บอกฟอยให้เองจะเดิมไม่
27:33ต้อง οιอัธินาะบ้ายขาย
27:34ไม่ต้องแล้ว ฉันได้เงินมาแล้ว
27:36จากคุณปีเตอร์
27:37เอ็งเอาที่หน้าไปขายให้เขาแล้ว
27:39เหรอ
27:40ไม่ได้ขายนะ
27:41แค่เอาฉโนที่นาไปฝากคันบาก
27:43ันเขาไว้เฉยๆ
27:44แล้วพอมีเงิน béลเอาเงินไปให้
27:46คุณพี่เตอร์
27:47แล้วเขาก็จะให้ฉโนที่นากลับ
27:48มา
27:49ไม่กี่ดอกเวียทัติcarbon mill miles
27:51ใครๆเขาก็ทำกัน
27:52ดีๆ ฉันไปก่อนนะ
27:54- จ๊ะ ท. ficouได้ granny
28:00เดี๋ยว KIRJourj
28:02เดี๋ยวพ่อจะสวดมนแผนแม่
28:03ตาให้กับแม่แนมเพลินนะลู
28:05ก
28:05พือว่าบูลกสลจะส่งให้เขาร
28:08ู้สึกตัวได้เร็วขึ้น
28:11อืม จ้ะ ทั้งนี้นะลูก
28:16อ๋อ แม่
28:19เป็นอะไร
28:20ทำหน้าแบบนั้นทำไม
28:23ก็แจ้นนะสิ มันเล่าให้ฟัง
28:24ว่า
28:25มันกับพวกชาวบ้านต่างเอาช
28:28โนทที่นาไปฝากไว้กับคุณป
28:29ีเตอร์
28:30แล้วเขาก็จะให้เงินมาให้ตามพี่ข
28:32อด้วยนะพี่
28:34แล้วถ้ามีเงินไปคุณเค้าเมื่อ
28:35ไara เขาก็จะให้ฎuresโนทกลับคุณ
28:37มา
28:38แล้วแบบนี้เมื่อไหร่จะมีเงิ
28:40นไปคุณเขา
28:41นั่นนะสิ ทำไมไม่คิดบ้างนะ
28:44เงินต้องมันแสน เป็นล้านนะ
28:46ถ้านี้จะมีปรญ recite อะไร field ปร่อยปร่
28:47อยปรา Went
28:59อยากไม่รู้
29:00แม่เชื่อในสิ่งที่พอยพูดห
29:01รือยัง
29:01ว่าพีเตอร์ไม่ธรรมดา
29:04เชื่อแล้วกับ
29:06เชื่อหมดใจเลย
29:17ผมฝากเรื่องงานธินศักร
29:19ขอบใจมากนะ
29:24พี่ล่างงานแล้วนะขวัน
29:26ถ้าขวันจะกลับอีกเคลงานท
29:27ี่บริษัทขวัน
29:28ก็ไปได้เลยนะ
29:29เดี๋ยวพี่ดูแลกคุณแม่ให้
29:32ค่ะ
29:33คุณจอบ
29:43ไอ้พีเตอร์
29:47สวัสดีครับ นามเผอร์
29:48เจอกันพอดีเลยนะครับ
29:50ผมกำลังจะไม่ยืมคุณพิ้ง
29:52ได้ขาวว่าไม่สบาย
29:53ก็เลยอยากมาให้กำลังใจครับ
29:55ใกล้กลับไปไฟ
29:56ทำไม...
29:57ถ้าหลายก็ผมจำได้ละครับ
29:59คุณพี่ชาม
30:01ที่แม่ฉันต้องเป็นแบบนี้
30:03ก็พอแก
30:04แกจำไว้นะ
30:05ฉันจะทำทุกอย่าง
30:07เพื่อขัดขวางแก
30:10แกจะไม่มีวันได้ทุ่งกับบ
30:11าล
30:12และสีราพง
30:15แล้วถ้าผมทำได้ละครับ
30:30พี่ชาม
30:31เว้น
30:32ทีุ่๋
30:32นิดทุกอย่าง
30:33pedal
30:33ตัวครับ
30:43สู่กี่สหวน
30:46ที่น่าเค้ามากเลย
31:00เมื่ออะไรหรือเปล่า ถ้าไม่ดูเค
31:01รียดๆ
31:03พวกเราเจอ Peter กับพี่แพวค่ะ ก็เลย
31:06มีปัญหากันนี้หน่อยค่ะคุณ
31:07พ่อ
31:11ชั้นเนี่ยครับ ผมไม่อยากพูดถึ
31:13งเขา ตอนนี้คุณแม่เป็นยังไ
31:15งบ้างครับ
31:17ยังไม่รู้สึกตัวเลย ผมไม่อยากพ
31:20บคุณหม่องค่ะคุณพ่อ ไป
31:27ไปเถอะคุณ
31:35ทำไมคุณถึงบอกพี่จอม ว่าอยาก
31:37ได้แสดเป็นการตอบแพรม
31:40ถ้าผมไม่ทำแบบนั้น ตะย่วมห
31:42ัวไอ้จอมมันได้หรอ
31:46คุณแน่ใจนะคะ ว่าคุณไม่ได้ส
31:48นใจมันจริงๆ
31:52ก็ฉันกลัวนี่คะ ฉันกลัวว
31:56่าคุณจะหลงเสน่นังแสบ เหม
31:58ือนที่พี่จอมหลงมัน
32:04แค่คุณทำถ้าสนใจผู้หญิง
32:06คุณอื่น ฉันก็เจ็บจะแย่อยู่
32:09แล้ว
32:10ฉันรัก แล้วก็ห่วงคุณมากนะคะ
32:18รักแล้วห่วงฉันมั้งไหม
32:21ทำตัวหน้าลำข่านเห็นทุกวั
32:23น
32:30แม่คุณมา
32:32คุณแม่
32:36แม่อยากเจอแพรมอยู่พอดี
32:38แต่ผมไปรอที่รถนะครับ
33:08คุณแม่มาทำอะไรที่นี่คะ
33:09แล้วแม่ว่าพรเณลมีปัญหา
33:11อะไรรึเปล่า
33:12ทำไมคะ
33:14เขามาบอกให้คุณแม่มากล่อมพ
33:16ร
33:17ให้พรเณลเปลี่ยนใจเหรอคะ
33:19เค้าเป็นห่วงลูกนะพรเณล
33:21พร...
33:23หนูคนรอบตัวลูกซิ
33:25มีแต่คนที่เค้ารัก
33:26และเป็นห่วงพรเณลทั้งนั้นเลย
33:27แล้วทำไมพรต้องเอาชีวิตไปฝั
33:29ก入เปล่า
33:30กับźniejคนเร็วๆ อย่างอYou Peter ด้วย
33:31ห้อกมาจ Changing present นะพรเณล
33:40พี่แม้ขอร้อ MY แม้ฝ่าทำทุ
33:44กอย่างทั้งใช้แmathว
33:45ข nat Wow น่าจะให้แม้ทำอย่างนwwww
33:48น่าจะได้
33:52ไม่ให้แม่กลับแพลก็ได้นะล
33:54ูก
33:57ต่อให้แม่กลับแพล แพลก็
34:00ไม่ถ่อยแล้วล่ะค่ะ
34:05แพลมากลายเกินไปแล้วค่ะ
34:07แพลรักคุณพีเตอร์ แพลอยาก
34:10ใช้ชีวิตกับเขา
34:14แพล แพลอย่าไปเลยนะลูกนะ
34:17กลับมาอยู่กับแม่นะลูกแพล
34:19โfaceง แพ้อย่าไปเลยนะ อย่าทิ้งแ
34:21ม่ ไป
34:21แล้ว แล้ว
34:30ABOUT ChelTS
34:38ต้องช่วยค่ะ
34:42แล้ว
34:44แพ้อย
34:45โอ๊ย...
34:47ชั้นช่วยค่ะ
34:49ฉันว่าคุณต้องให้ชั้นช่วย
34:50แล้วล่ะค่ะ
34:59คุณหมวบกว่าแค่ข้อเท้าแ
35:01พงไม่เป็นอะไรมากค่ะ
35:03พัก 2-3 วันก็หายแล้ว
35:05เดี๋ยวด้วยฉันไปเอารถเข็นมาให
35:06้นะคะ
35:15คุณขับรถกับเองไหวไหมคะ
35:17ถ้าไม่ไหวฉันขับให้ได้
35:19เดี๋ยวฉันขับให้ส่งให้
35:21ฉันขับได้
35:23ขอบใจ
35:25แล้วคุณไม่โทรบอกคุณแพลว
35:27เหรอคะ
35:28ว่าคุณเจ็บ
35:30นี่เธอมายุ่งมุ่นวายอะไรกับฉ
35:31ันมากมายขนาดนี้เนี่ย
35:33ต้องการอะไรบอกมาตรงๆเลยดีกว่า
35:36ฉันแค่อยากช่วยคุณ
35:38เพราะว่า
35:42เพราะว่าเราเป็นพวกเดียวกัน
35:46คุณพริงค์เคยบอกคุณจอม ว
35:48่าคุณไม่ชอบปีเตอร์
35:52ฉันเองก็ไม่ชอบเขาเหมือนกั
35:53น
35:54ถ้าคุณมีอะไรอยากให้ฉันช่วยจ
35:55ากการกับเขา
35:57บอกฉันได้นะคะ
36:08นาตรี
36:11แต่เขาทุกมาบอกคันว่า
36:13นาตรีเกือดูประเทศ
36:15นาไม่เป็นอะไรมากหรอก
36:17พวกเทอสองคนจะไปไหนก็ไปกันเถอะ
36:23ไปกัน
36:35มีอะไรหรือเปล่าคุณ
36:37ทำไมต้องรีบตามผมให้มหานาตร
36:39ี
36:40ตอนแรกจะให้มาช่วยกันกล่อม
36:42เอาความจริงจัดแม่คุณแพ
36:43ลว
36:44กล่อม
36:45คุณจำไม่ได้เหรอ
36:46ที่เฮียยงเคยบอกฉันไง
36:50จริงด้วย
36:52เมื่อกี้ฉันพยายามกล่อมคุณต
36:54รี
36:55แต่แกยังไม่เปิดใจ
36:56ฉันก็เลยถอยเอามาก่อน
36:57เดี๋ยวจะกลายไปว่าไปกดดันแ
36:59กจนแกกลัวฉัน
37:00เราจะยิ่งสืบหาความจริงจะแ
37:02กไม่ได้
37:04เมื่อกี้
37:05เมื่อกี้
37:08เมื่อกี้
37:36เมื่อกี้นาตีเขาส่งเขาความมาบ
37:38อกขึ้นว่า
37:39เขามีเรื่องสำคัญจะคุยอบคุณ
37:42อย่าให้คุณไปหา
37:45ที่ไหน
37:50ทำไมนาตีต้องนัดมาครุยที่นี่
37:51ด้วย
37:51ที่นานัดมาคุยที่นี่
37:54ว่า Cocklaag va
37:55ถ้าเกิดเรานัดคุยกันที่ลง
37:57พัยบาล
37:57น่าควันไปnet ัยดังรู้เพื่อเธ
37:59อ Нав 와서ไม่เห็น familЩ
38:01คิดถูกแล้วละค่ะ
38:03แล้ว
38:04คุณตีมาอะไรจะคุยกับพวกเราสั
38:07น
38:08ๆ ตอนแรกน่ารับก่อนกับใคร
38:11คุณนะfeitังรู้ Dawgจะเดือดร้อนไป
38:14ด้วย
38:15банuren และมั้ยกิดดุแล้ว
38:16ฌañ�. นำมีรี pesticides
38:18ายังก็ยิ่งไปมากว่นนี้
38:21เรื่องอะไรพ่ะ
38:24น่าสงสัยว่า...
38:26พีเตอร์ข้าเฮSC
38:32ทำไมถึงสงสัยแบบนั้นล่ะคะ
38:34มีหลักฐานอะไรหรือเปล่าคะ
38:36หลักฐานาน่าไม่มีหรอก
38:39แต่ก่อนนี่เฮSC จะตาย
38:41พีเตอร์จับเฮSC ขังไว้
38:43ขัง?
38:44ใช่
38:45เฮSC โทรมา ขอความช่วยเหลือกับ
38:47น้า
38:47บอกน้าว่า...
38:49ถูกพีเตอร์ขังไว้
38:51แล้ว Peter ก็โกะnis 해ยง ว่าจะช่วย
38:53แต่ไม่ช่วยสักที ไม่รู้ว่า Peter
38:55ต้องการอะไรกันแน่
38:59ที่ผ่านมา คุณ Peter ตามร่าหาตัว
39:02เฮียง
39:02พอรู้ว่าชาวบ้าทุกคน หวั
39:05ดกว่า เฮียงมาก
39:06แนะว่า คุณ Peter ก็เป็น HEgo ของเรา
39:11ใจㅎㅎ
39:13ใจหมายตัวเราก็
39:14ี semana หี 급 Gloria หีว
39:17พี่เตอร์ พี่เตอร์
39:19พอชาวบ้านหลงเชื่อ ยังย่อง
39:22ว่าเขาเป็นฮีโร
39:23เขาก็เลยค่า เหยยงปิดปาก เป็นเลย
39:25จริง ๆ
39:27แจตตรีครับ
39:28แล้ว...ที่...ที่ Peter จับ เหยยงไปอี
39:31กซ่อนตัวเอาไว้เนี่ย
39:33นัตตรีพอจะรู้มั้ย ว่าอยู่ท
39:34ี่ไหน
39:35เพื่อว่าเราจะได้มีหลักฐานเพิ
39:37่มเอาไว้ใช้มัดตัวไอijk Peter
39:40น้ำไม่รู้
39:41แต่แพรวรู้
39:44อ้อ 어려ว่าเหรอ
39:46แฮ คงไม่บอกหรือครับ
39:51สอง
39:55จอมชัวน้องแพ้เหล examined aanool
39:57รอ จอมชัวน้องแพ้ออกมาจากไ
39:59อ้คนเร็วจากไอ้พีเต้า
40:02อย่าให้น้องแพ้ไม่อยู่กับไอ
40:03้คนช่วยจากไอ้พีเต้า
40:08น้า...อยากรู้ว่า
40:12แถวจะมีชัดด้านชีวิตมัน
40:14เนี่ยยม
40:17เจ้า ชอบเจ้ยน้องด้วยนะลูก
40:25ครับคุณนะ
40:25ผมจะหาทางจัดการกับไอปีเตอ
40:27ร์ให้เร็วที่สุด
40:29ก่อนที่มันจะทำเรื่องเร็วร้ายก
40:31ับใครไปมากกว่านี้
41:02คุณคิดอะไรอยู่อ่ะ
41:07คิดหาทางจัดการกับไอปีเต
41:08อร์
41:09จะมีของความช่วยเหลือจากคุณ
41:10ตำรวจ
41:11เราก็ไม่มีหลักถามอะไรเลย
41:13อย่าเพิ่งบอกหนอดีแล้ว
41:15ถ้าปีเตอร์จัดฉังให้เฮีย
41:17ยงถูกคุวริค่าตายได้ตั้ง
41:18แต่วันแรกที่อยู่ในครบ
41:20งั้นก็แสดงว่า
41:21เนินของเขาสามารถซื้อตำร
41:23วจในโรงพังนั้นได้ไปหลาย ๆ
41:25แต่ฉันไม่เข้าใจ
41:26ปีเตอร์อยากได้ศิลาผม
41:28แต่ทำไม Peter ถึงต้องแบบมาเอาชนะใ
41:30จชาวบ้านที่ทุงกระบือบานด
41:32้วย
41:33เพราะว่าแม่ผมกำลังกันทำ
41:34โปรเจ็กอยู่ที่นั่นไง
41:36ใน Peter ก็เลยไล้ซื้อที่นาของพ
41:38วกชาวบ้าน
41:39เพื่อแสดงให้แม่ผมเห็นว่ามั
41:41นแน่กว่า
41:43ทุงกระบือบานเป็นแค่ทางผ่
41:45านของมัน
41:45โอ้โฮ ฟังแล้วห่องขึ้น
41:48ปูสิ่งของฉันดูแลรักษาษ
41:50าธรรมชาติทุงกระบือบานมา
41:51แค่ปลาย
41:52แล้วหังคิดว่าแม่เป็นแค
41:53่
41:53ถึงในกล้าคิดว่าทุงกระ
41:54บือบานไม่แค่ทางผ่าน
41:57Peter
41:58ในดูถูกทุงกระบือบานมากก
41:59ันไปแล้ว
42:00อยู่ร้องได้เห็นดีกัน
42:11กินอีกสักชิ้นนะคะ
42:22คุณพิเตอร์ครับ
42:23ผมได้คลิปมาจากโรงพยาบาลเย
42:25็บร้อยแล้วครับ
42:27น่ายไปบอกเขาว่าอะไร
42:29ผมบอกตามที่คุณพิเตอร์สั่งคร
42:30ับ
42:31ว่าคุณจะใช้คลิปปัญหลัก
42:32ฐานไปดำเนินกันดีกับเขา
42:34ทางโรงพยาบาลก็ได้ให้มาครั
42:35บ
42:36ส่งมาให้ฉันดูสิ
42:47คิดอะไรเหรอคะ
42:48ทำไมฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย
43:09ไปจัดการต่อสัง ได้ครับ
43:17พี่ปุ่นร้อย พี่ปุ่นร้อย
43:37เข้ามาเลย ประตูไม่ได้รอส
43:43ในอำพือ ลูกเกือพี่อย่าไปโ
43:45ชคคุณพีเตอร์
43:46โชคพีเตอร์ ครับ
43:48นี่มีคนส่วงคลิปมาของลายหมู่
43:50บ้านครับ
43:52โชคพีเตอร์
44:06เพราะไงจะแม่
44:07แล้วใช่ไหม
44:12เราเป็นไงมาไงอ่ะ
44:13คุณจอมทึงไม่ทำแบบนั้นกั
44:14บพี่ปีเตอร์ได้อ่ะ
44:16ก็ไอ้ปีเตอร์มาตั้งใจพูด
44:18ย่วงบ้องคุณจอมมะสิ
44:19ปกติคุณจอมเพราะก็เป็นคน
44:21อดทน darf อยู่เหรอ
44:22แต่นี่ใน Meeting มาทำให้แม่เขาร้มโบ
44:24่ยนัด
44:24คุณจอมเขาเลยยิ่นโกรว
44:26อืม Youtube Back, at the อีมButter
44:38แต่เห็นคนอื่นดีกว่าลูกเขอย
44:40ตัวเองไดะยังไง
44:41ابhopพวกชอบ้านนะสิ
44:42เขาจะไม่คิดเหมือนพวกเรา
44:45เค้าเชื่อตามคลิปใช่ไหม
44:47ใช่
44:47พวกเขาหาว่าคุณจอมอา..
44:49อิดษาที่ชอบ้านหันเป็ Firitor
44:52คุณจอมก็เลยไม่พอใจ
44:54เนี่ย
44:56แต่เองไม่ต้องเป็นห่วงนะ
44:58ผuksกับแม่จะเป็นพวก กับชอบ
45:00้าน
45:00ให้เขาเข้าใจคุณจอมเอง
45:02ขอบคุณมานะจ๊ะ แค่นี้ก่อนนะ
45:05จ๊ะ
45:17คุณ
45:22เดี๋ยวอีกสักพักเขาเราไปเย็
45:25บคุณแม่ที่ลงพยาบาลกัน
45:26นะ
45:31มีอะไรหรือเปล่า
45:37พีเตอร์กำลังเล่นงานคุณ
45:44ถ้าเริ่มกับฉันแล้วอย่าห
45:53วังว่ามันจะจบง่ายๆ
45:54คุณจะทำอะไรชันฮะ?
45:56คุณจะข้าฉัน
45:57เหมือนที่คุณข้าเฮียโirectงเหร
45:58อ psyche..
46:00คุณแม่ผมเป็นอย่างไรบ้างครับ
46:03คุณแม่จะไม่เป็นอะไรมากใช่ไหมคะ
46:04ควนให้ที่ไพท送จิปเต้น
46:06คุณหมอก기가ลางความหมดใจให้คุณ
46:07ค่ะ
46:08ท난พูдиว่าเรียกพี่จ nhânงเข้า
46:10พบนี้ไม่นาน
46:11พี่จONต่าจะหลุดออกจากนั้น ใ
46:13นแอมเภอ
46:14ตามที่คุณต้องการค่ะ
46:15ถ้าในแอมเภอให้เกีย แสดงค
46:17วามเป็นรู้สู้ชายกับผมขนาดน
46:19ี้
46:19ผมก็ยินดีนอมรับความขอโ
46:21ทษจากคุณ
46:22ผมจบแค่เรื่องให้ผมทั้งลายคุม
46:24แต่เรื่องอื่นผมยังไม่จบ
Comments